تبلیغات
labscience87 - استفاده از ژن درمانی برای درمان نابینایی برای اولین بار
 استفاده از ژن درمانی برای درمان نابینایی برای اولین بار ...

دانشمندان برای اولین بار از تكنیك ژن درمانی برای اصلاح دید در بیمارانی كه مبتلا به نوع نادری از كم بینایی پیشرفته می باشند، استفاده كردند. آزمایشات بر

روی ۴ نفر از ۶ بیمار جوانی كه تحت درمان قرار گرفتند، نتیجه مثبت داد. دو نفر از داوطلبان كه تنها قادر به دیدن حركات دست بودند، توانستند بعد از چند هفته چند خط از نمودار تست چشم پزشكی را تشخیص دهند. Stephen Rose رییس تیم تحقیقاتی بنیاد مبارزه با نابینایی در بیمارستان كودكان فیلادلفیا می گوید: این پدیده بسیار خارق العاده خواهد بود. اگر این موفقیت در تعداد بیشتری از بیماران نیز پاسخگو باشد، این تكنیك پتانسیل بالایی برای از بین بردن نابینایی در دیگر بیماری های موروثی چشم خواهد داشت. دكتر Jean Bennett یكی از اساتید رشته چشم پزشكی در دانشگاه پنسیلوانیا می گوید: این نتایح فوق العاده است و می تواند آغازگر مرحله جدیدی از تحقیقات باشد. دو تیم از دانشمندان بصورت جداگانه، ژن درمانی را بر روی سه بیمار كه مبتلا به نوع كمیابی از بیماری موروثی چشمی بودند، آغاز كردند. این بیماری كه درمانی برای آن وجود ندارد، در سنین بسیار كم آشكار شده و باعث اختلال در بینایی و كاهش شدید دید بخصوص در شب می شود و هم اكنون نزدیك به ۲۰۰۰ نفر آمریكایی از این بیماری رنج می برند. ژن درمانی - جایگزینی ژنهای معیوب با ژنهای سالم - كه مدت ۱۵ سال از آغاز آن می گذرد و تاكنون موفقیتهای محدودی را نیز برای انسان به همراه داشته است. این مطالعات در سال ۱۹۹۹ با شكست مواجه شد زمانیكه این درمان بر روی دختر ۱۸ ساله ای كه از اختلال كبدی رنج می برد، انجام شد و منجر به مرگ او شد.  تعدادی از كودكانی كه از نوعی اختلال ایمنی بدن رنج می بردند نیز مبتلا به سرطان خون شدند. ژن معیوب را در این حالت میتواند به فقدان شمع موتور، در یك خودرو تشبیه كرد كه بدون آن كل موتور از كار خواهد افتاد.دانشمندان میلیونها ژن یكسان را كه سالم بودند به شبكیه در پشت چشم تزریق نمودند. یك چشم كه كمترین دید را داشت مورد آزمایش قرار گرفت و چشم دیگر جهت مقایسه نگه داشته شد. بعد از درمان، میزان دید و حساسیت به نور هر كدام بصورت دوره ای اندازه گیری شد و برای تست تحریك پذیری، از مسیرهای پرپیچ و خم با مانع  استفاده شد( Ù). هر سه داوطلب شركت كننده در این درمان، دو زن ۱۹ و ۲۶ ساله و یك مرد ۲۶ ساله، بهبود قابل توجهی در بینایی خود - بخصوص در نوركم - داشتند. sاستیون، پسر ۱۸ ساله ای كه تحت درمان قرار گرفت، تا قبل از عمل، مسیر پر پیچ و خم مخصوصی كه برای تست در نظر گرفته شده بود را در ۷۷ ثانیه طی می كرد، اما بعد از آن توانست این مسیر را در نور كم و در طول ۱۴ ثانیه بدون برخورد با موانع طی كند. تاكنون عوارض جانبی جدی از این آزمایشات گزارش نشده و محققان بر این باورند كه وکتور تغییر یافته ایكه برای تزریق ژن به داخل شبکیه استفاده شده، به قسمتهای دیگر بدن راه نیافته است.گروه تحقیقاتی امیدوارند كه این آزمایشات در بیماران خردسال با عارضه خفیف تر نتیجه بهتری را در پی داشته باشد.
نوشته شده توسط گروه علوم آزمایشگاهی در چهارشنبه 1388/04/31 و ساعت ساعت 09 و 29 دقیقه و 12 ثانیه
ویرایش شده در شنبه 1388/07/18 ساعت ساعت 13 و 29 دقیقه و 32 ثانیه
 نوشته های پیشین
+ شناسایی ژنوم یك آفت مهم برنج
+ ساخت سلولهای بنیادین مصنوعی عصبی
+ پروژه ژنوم انسان
+ ساخت رگ‌های خونی مصنوعی با استفاده از سلول‌های ماهیچه‌ای صاف
+ هموفیلی
+ آزمایش خون - Blood Test
+ چند عکس قدیمی از انتقال خون
+ همه انسانها ویروس دارند!
+ کومبس مستقیم و کومبس غیر مستقیم (Test Coombs)
+ نمونه گیری و آزمایشات تخصصی در مورد سل ریوی
+ کربوهیدارت ها|مونوساکارید ها،دی ساکارید ها،پلی ساکارید ها
+ لام های مربوط به قارچ ها
+ نمونه برداری در آزمایشگاه قارچ شناسی
+ دیکروسلیوم دندریتیکوم - Dicrocoelium dendriticum
+ جداسازی گونه های لیستریا از بافت
+ اتوکلاو- Autoclave
+ روماتوئید آرتریت
+ پروتئین بنس جونز
+ عکسهایی از عظمت و بزرگی جهان هستی
+ مثلث برمودا و عجایب آن
+ شمارش لنفوسیتهای TCD4
+ پوستتان را دست کم نگیرید او هم می شنود.
+ هنرنمایی با مگس های مرده
+ شرح مختصری از کلاس عملی حیوانات آزمایشگاهی
+ تاثیر علف‌کش‌ بر توکسوپلاسما

صفحات :